Hij noemt zichzelf innovatief, houdt van prutsen en zou het liefst nog willen leren lassen. “Dat laatste is echt wel een droom”, voegt hij er lachend aan toe. Aan het woord is ergotherapeut Marcel Sjoers. “Soms ligt er een probleem en kan de monteur niet komen. Dan probeer ik het zelf op te lossen in de ruimte van de technische dienst. En dat gaat soms met de nodige creativiteit, zaag- en timmerwerk.”

Zo was er een mevrouw zonder armfunctie, die voor het drinken helemaal afhankelijk was van de zorg. “Een vervelende afhankelijke positie. Ik heb voor haar een drinkstandaard gefabriceerd waardoor ze met een rietje uit haar beker kon drinken. Het klinkt misschien heel simpel maar voor deze dame was het een enorme stap voorwaarts richting zelfstandigheid. Natuurlijk, het is onderdeel van mijn werk, maar als zoiets uiteindelijk lukt dan is dat wel heel erg mooi.”

Het kenmerkt deze practicus pur sang die werkzaam is op verschillende verpleegafdelingen van de Zorggroep. “Het gaat toch uiteindelijk allemaal om de zorg van de cliënt. Daarom zijn wij toch hier? Als iemand beweeglijk is in een stoel en veel gaat verzitten, kan het zijn dat hij of zij niet goed zit. Dan begint het met observeren, veel kijken. Daarbij vindt overleg plaats met de verpleging: valt jou dit en dat ook op? Vervolgens draait het om het oplossen van het probleem, dat de cliënt uiteindelijk tevreden is met wat ik doe. Dat is echt de kern van mijn werk.”

Marcel oogt bedachtzaam en straalt rust uit. Belangrijke eigenschappen voor zijn werkzaamheden: “Mijn werk goed kunnen doen is een belangrijke drijfveer. Dit kan alleen maar met voldoende tijd. Ik kan die gelukkig nemen.” Het gaat hem aan het hart dat de zorg vaak heel gehaast is door tijdgebrek. Hij is ervan overtuigd dat meer tijd en aandacht voor de cliënt voor minder onbegrepen gedrag zorgt. “Als mensen iets niet begrijpen maar wel iets moeten, gaan ze tegenwerken. Als het ’s ochtends al een gevecht is geweest in bed en je zet ze in de stoel, dan blijft het de hele dag een gevecht. Ik ben er zeker van dat dit te voorkomen is door meer tijd te nemen; dat de zorg dan uiteindelijk zelfs sneller gaat.”

Sensorische informatieverwerking
Onbegrepen gedrag is een belangrijk onderdeel waar Marcel meer aandacht voor wil binnen de zorg. Hij heeft zich net als meerdere collega’s geschoold in Sensorische Informatieverwerking. “De prikkelverwerking bij dementerenden is vaak verstoord”, geeft hij aan. “Normale keukengeluiden komen bijvoorbeeld heel hard binnen of worden niet begrepen. Als reactie kan iemand gaan dwalen. Soms zien we wel dat iemand onder- of overprikkeld is, maar dan begint het pas. Dan moeten we kijken wat iemand nodig heeft. Dat komt neer op samenwerking met meerdere partijen. Oplossingen zoeken. Zeer arbeidsintensief, maar o zo belangrijk voor iemands welbevinden.”

Prikkelverwerking
De eerste klinische les over prikkelverwerking heeft hij samen met een fysiotherapeut gegeven aan andere medewerkers. Zij zien ook in dat het belangrijk is om onbegrepen gedrag te begrijpen; het geeft zoveel meer rust bij een cliënt en op een afdeling. “Een mevrouw op de PG was continu aan het dwalen over de gangen.
Soms ging ze even liggen op de bank. Maar we kregen geen contact met haar. Hier is een heel team mee bezig geweest. Na veel uitproberen kwamen we erachter dat proprioceptieve druk op haar benen onrust verminderde. Deze vrouw zocht met het vele lopen haar lichaamsgevoel. Het dwalen minderde, er kwam iets contact en ze kon beter eten. Dat is toch gewoon waar het om gaat in de zorg?”