Meedoen in de maatschappij, de Zorggroep als opstapje

Meedoen in de maatschappij, de Zorggroep als opstapje

Als ze er een dag niet is, wordt het direct opgemerkt. In korte tijd heeft Sanne Vreeland* een volwaardige plek veroverd als assistent verzorgende in het team van woning twaalf in De IJsvogel. En dat is bijzonder, want na een aantal moeilijke jaren is zij bezig met haar terugkeer in de maatschappij. Gemeente Ermelo en de Zorggroep bieden haar – vanuit de Participatiewet – een opstapje. Zelf doet zij de rest onder begeleiding van verzorgende Carla Termaat. Net als Elise Visser die Ilse van Ginkel- Mekelenkamp, medewerker welzijn en activering ondersteunt bij de  activiteiten in De Dillenburg.

Enige tijd geleden zijn Carla en Ilse benaderd of zij interesse hadden in de rol van begeleider. Beiden zeiden meteen volmondig ja. Ilse: “Ik vind het fijn om mensen te helpen en hen te begeleiden naar een mooie ervaring.” Carla beaamt dat: “Als je hieraan begint, moet je het doen, omdat je iets voor een ander wilt betekenen.” Het zijn zeker niet zomaar wat extra handjes. Ilse en Carla volgden een dag een cursus voor de begeleiding van mensen die door verschillende omstandigheden moeilijk aan het werk komen. Naast Sanne en Elise waren er meer  kandidaten, zij zijn allen uitgebreid getest; Ilse en Carla zelf ook. Zo’n test bestaat uit vijfhonderd vragen. Daarna is de match gemaakt. Een spannende fase, volgens Ilse. “In hoeverre klikt het tussen ons en de deelnemers?”

Werkervaring
In maart zijn beide nieuwkomers van start gegaan. Ze komen een jaar werkervaring opdoen. Gedurende die periode staan ze ‘overgepland’, ofwel ze zijn extra bezetting naast het reguliere team. En die klik blijkt er te zijn. Althans in het geval van Sanne is die er wel met haar begeleider, maar het werken met ouderen met dementie vindt ze best pittig. Carla heeft daar alle begrip voor en toch “Ze kan het mooi wel! Dat staat straks op haar CV.” Het belang hiervan beamen beide nieuwe collega’s: “Wij solliciteren wel, maar omdat we geen recente werkervaring hebben, worden we niet uitgenodigd.”

Werk
Sanne smeert brood, helpt mensen bij het eten, kookt en ondersteunt soms bij het wassen en aankleden. De werkdruk op de afdeling is hierdoor iets lager. Elise biedt de helpende hand bij dagverzorging De Kring en het tuinproject in De Dillenburg. “Ze is heel enthousiast naar de bewoners en begint in het ritme te komen”, volgens Ilse.

Begeleiding
Qua begeleiding zit het werk voornamelijk in veel uitzoeken regelwerk. Hoe zit het met verzekeringen? Het contract? Worden de nieuwkomers wel ‘gezien’, bijvoorbeeld op de dag van de verpleging? Hun begeleiders houden dat in de gaten. Carla: “Verder pols ik eens in de drie weken hoe het gaat. Ik werk namelijk niet direct met haar samen. Dat is een bewuste keuze, zij moet niet het idee hebben dat ik haar continu op haar vingers kijk. Verder helpt het om geen druk uit te oefenen en rekening te houden met de privésituatie. Dit houdt het werkbaar.” Beide begeleiders zijn het erover eens: “Hen zien groeien is zo’n leuk aspect van
het begeleiden.”

Leren
Elise Visser heeft voorheen gewerkt als assistent-begeleider in de gehandicaptenzorg. Zij heeft ervaren dat deze baan ook bij haar past: “Ik haal er voldoening uit als ouderen enthousiast en fanatiek meedoen.” Verder leert zij veel over dementie bij ouderen: “Ik heb gemerkt dat minder uitleggen en meer voordoen, beter werkt.”
Ook Sanne leert veel. “In het verleden heb ik in de thuiszorg gewerkt. Nu leer ik in een team te werken, het samen te doen. In het begin probeerde ik mijn taken te plannen, maar op de groep lukte dat vaak niet. Tegenwoordig ga ik blanco aan de slag, ik laat het meer over mij heen komen.” Als ze aan haar toekomstige baan denkt, neigt zij naar haar voormalige werk in de thuiszorg vanwege het contact met de mensen. Maar ze staat zeker open voor andere mogelijkheden. Carla hoopt haar na dit jaar voor de Zorggroep te kunnen behouden. Haar vertrouwen in Sanne blijkt als zij zegt: “Het zou toch mooi zijn als ik later zelf verzorgd moet worden en jij als verzorgende langs komt: “Dag mevrouw Termaat”. “Nou, dan zeg ik gewoon Carla hoor”, aldus een lachende Sanne Vreeland.

* Deze naam is vanwege privacyredenen gefingeerd.

2017-07-18T07:24:39+00:00juli 2017|Collega's vertellen, Opleiding-stage-categorie|