Wat voor Bas-Jan een ontspannen rondje fietsen is, betekent voor een bewoner vaak veel meer: een moment van herkenning, contact en plezier. En juist daarin zit voor hem de waarde van zijn vrijwilligerswerk.
Bas-Jan woont in Ermelo en is graag buiten. Toen hij hoorde dat De Amaniet behoefte had aan fietsvrijwilligers, besloot hij zich aan te melden. Inmiddels fietst hij regelmatig met verschillende bewoners. ‘Heel veel mensen willen graag fietsen. Daarom loop ik de groepen af. Als er drie mensen hun vinger opsteken, ga ik gewoon met alle drie.’
Een route vol herinneringen
Tijdens een fietstocht gaat het niet alleen om de kilometers. Bas-Jan kijkt onderweg goed naar degene die naast hem zit. Waar heeft iemand gewoond? Waar werkte diegene vroeger? Welke plekken zijn bekend?
Een fietstocht van vorige week staat hem nog goed bij. Hij ging met een bewoner op pad en vroeg waar de man vroeger in Ermelo had gewoond. ‘Hij woonde aan de Harderwijkerweg. Dan is het een kleine moeite om daar even naartoe te fietsen.’
De route werd een soort memory roadtrip. Via bekende plekken reden ze richting de Harderwijkerweg, door de Koninginnebuurt, langs de kerk en de molen. ‘Je zag de herkenning. “Dit ken ik”, “hier heb ik gewoond”, “hier heb ik gegeten”. Hij wist na afloop niet meer precies waar we langs waren geweest. Dat geeft helemaal niet. Op het moment zelf was hij weer even in dat moment. Je zag hem genieten.’ Een route hoeft niet achteraf herinnerd te worden om betekenis te hebben. Het gaat om wat iemand onderweg ervaart: herkenning, een gesprek en het plezier van het moment.
Ook bij andere bewoners zoekt Bas-Jan bewust naar iets dat aansluit bij hun interesses. Een bewoner uit Putten houdt van paarden. ‘Dan fiets ik even langs een paardenwei. Dan zie ik hem glimlachen en naar die paarden kijken. Dan heeft iemand echt een hartstikke mooie dag.’
Meer dan een fietstocht
Een fietstocht brengt bewoners letterlijk weer midden in Ermelo. Ze zijn buiten, komen op plekken die bij hun leven horen en maken contact met de wereld om hen heen. Zo zijn ze weer even onderdeel van de omgeving en van het dagelijks leven buiten de woonlocatie.
Bas-Jan kijkt vooral naar wat iemand op dat moment nodig heeft. De ene bewoner wil na een kwartier weer terug, terwijl een ander rustig drie kwartier of zelfs een uur doorfietst. ‘Je merkt het als iemand moe wordt of minder actief meetrapt. Dan weet je: het wordt tijd om rustig terug te gaan.’
Volgens Bas-Jan levert zo’n fietstocht dan ook verschillende dingen tegelijk op. ‘Het is contact, een sociaal moment, even naar buiten en een andere omgeving. En natuurlijk beweging.’ Voor sommige bewoners betekent het ook even weg zijn uit de groep. Dat merkt hij bijvoorbeeld bij een bewoner die soms onrustig is. ‘Na het fietsen is hij echt rustiger en vermoeider. Niet alleen door de fysieke inspanning, maar ook door alle prikkels die hij onderweg krijgt. Voor hem is het fijn, voor de groep is het fijn en het ontlast de medewerkers.’
Eenmaal terug ontstaat er bovendien weer een nieuw gesprek. ‘Medewerkers vragen: “Waar bent u geweest?” Dan hebben ze weer een ander gesprek dan over het weer of een kopje koffie. Dat geeft weer een andere dynamiek.’
Wat het Bas-Jan zelf brengt
Hoewel hij in eerste instantie vooral iets voor een ander wilde betekenen, merkt Bas-Jan dat het vrijwilligerswerk hem zelf ook veel brengt. ‘Ik had nooit gedacht dat ik het leuk zou vinden om met bewoners te fietsen. Het heeft me geleerd om meer relaxed te zijn. Alles op zijn tijd.’
Een bewoner heeft misschien wat meer tijd nodig om de schoenen aan te trekken, een jas aan te doen en met de rollator naar de lift te lopen. Bas-Jan heeft geleerd om daar rustig in mee te gaan. Ook tijdens het fietsen kijkt hij bewuster om zich heen. ‘Je bent veel bewuster bezig met waar je naartoe gaat, omdat je de ander wilt vertellen wat er komt. Dat geeft mij ook een bepaalde rust.’
Bij De Amaniet voelt hij zich inmiddels echt onderdeel van het team. ‘Als ik hier binnenkom, word ik gelijk begroet. Niet alleen om wie ik ben, maar om wat ik kom brengen. Ik krijg een badge, een sleutel en ik hoor er gewoon helemaal bij. Ik word echt gezien en gewaardeerd.’
Na een fietstocht gaat hij vaak met een goed gevoel naar huis. ‘Ik ga echt fluitend naar huis, want de mensen zijn blij dat je komt.’
Gewoon proberen
Iemand die over vrijwilligerswerk nadenkt hoeft niet meteen te weten wat hij precies wil doen. Dat merkt Bas-Jan ook aan zichzelf. ‘Ik kan me voorstellen dat mensen denken: dan zit ik ergens aan vast. Daarom denk ik: probeer het eerst eens. Kijk of je het wat vindt.’ Je hoeft vooraf niet precies te weten wat vrijwilligerswerk je brengt. Door het te proberen, ontdek je wat bij je past én wat het met je doet.
Volgens Bas-Jan levert vrijwilligerswerk niet alleen iets op voor de ander. ‘Onderschat ook niet de positieve impact die het op jou kan hebben. Je hebt echt iets voor iemand kunnen betekenen. Dat geeft je eigenwaarde.’
En dat hoeft niet per se op de duofiets te zijn. Bij De Amaniet en binnen de Zorggroep zijn verschillende manieren om als vrijwilliger iets voor bewoners te betekenen. Voor Bas-Jan is inmiddels duidelijk wat vrijwilligerswerk voor hem betekent. ‘Het is een aanvulling op wat hier gebeurt, op de zorg. Maar het is ook een aanvulling op jezelf en op je eigen leven. Ik vind het hartstikke leuk om vrijwilliger te zijn.’
Ben jij op zoek naar een manier om nieuwe mensen te ontmoeten, iets te doen voor een ander of actief betrokken te zijn bij de omgeving? Ga dan met ons in gesprek over wat bij jou past. Bij de Zorggroep zijn verschillende manieren om als vrijwilliger iets voor bewoners te betekenen. Samen kijken we naar een plek die aansluit bij jouw interesses, ervaring en beschikbare tijd.
Aanmelden Meer informatieDit verhaal delen we in het kader van het Internationaal Jaar van de Vrijwilliger 2026 – De Kracht van Doen. #dekrachtvandoen #internationaaljaar #IVY2026 #vrijwilligerswerk
