Voor Bianca (52) zijn dit precies de momenten waarvoor ze vrijwilligerswerk doet. “Als mensen iets herkennen, komen allerlei herinneringen boven. Dan zie je ze enthousiast worden. Dat vind ik heel mooi om te zien.”
Bianca is gastvrouw bij Kroondomein in Ermelo. Ze werkt er twee ochtenden en een avond per week als vrijwilliger. Ze schenkt koffie, helpt bij de maaltijd, maakt een praatje en gaat met bewoners naar buiten. Soms staat er een activiteit op het programma, soms ontstaat er gewoon een mooi moment.
Dat vrijwilligerswerk begon op een moment waarop Bianca zelf opnieuw richting zocht. Door omstandigheden was ze uitgevallen op haar werk. Thuiszitten paste niet bij haar.
“Ik dacht: ik moet gewoon weer lekker onder de mensen komen en dingen gaan doen. Ik wilde het liefst iets in de zorg of waarbij ik zorgzaam kan zijn. Ik vind het fijn om het andere mensen naar hun zin te maken en voor andere mensen te zorgen.”
Ze nam contact op met de Zorggroep. Niet lang daarna stond ze op Kroondomein. Haar eerste kennismaking voelde meteen goed. “Er was iemand aan het koken en er waren meteen allemaal mensen die vroegen: ‘Wat kom jij hier doen?’ Toen dacht ik: dit kan wel gaan kloppen.”
Tijd voor een ommetje
Als vrijwilliger ondersteunt Bianca de gastvrouwen en -heren. Daardoor ontstaat ruimte voor dingen die anders lastiger te organiseren zijn. Een ommetje bijvoorbeeld. “De gastvrouw heeft overdag bestellingen en andere dingen te doen. Voor mij is dat dan een mooi moment om iemand even mee naar buiten te nemen.”
Buiten gebeurt vaak meer dan alleen een wandeling. Een gebouw, straat of kerk kan ineens een herinnering oproepen. “Dan zie je ze ineens enthousiast worden. Er komen weer verhalen. Dat vind ik heel mooi.”
Tijdens een warme zomeravond namen ze bewoners mee naar het grote terras op een andere verdieping. Het was afgekoeld en de koffie en koekjes gingen mee op een karretje. “Dan zie je ze echt genieten van gewoon nog even buiten zijn na zo’n warme dag. Doordat je met wat meer mensen bent, lukt dat makkelijker.”
Op donderdagavond is het tijd voor knikkeren. De knikkerbaan komt tevoorschijn en bewoners doen fanatiek mee. “Soms zitten ze gewoon echt vals te spelen”, vertelt Bianca lachend. “Dan komt het fanatisme toch weer heel erg naar boven. Dat vind ik superleuk.”
Het zijn misschien kleine momenten, maar juist daarin ziet Bianca de waarde van vrijwilligerswerk.
Even het geheugen zijn
Werken met bewoners vraagt volgens Bianca vooral geduld. Als iemand voor de tiende keer vraagt wat er die middag gebeurt of waar iets ook alweer is, legt ze het rustig opnieuw uit. “Als dat voor hen op dat moment belangrijk is en ze kunnen het zelf niet onthouden, dan ben ik toch dat notitieblokje voor ze. Ik speel even het geheugen.”
Niet met iedereen heeft ze direct een klik. Dan kijkt ze eerst goed hoe anderen met iemand omgaan. “Ik observeer hoe anderen deze persoon benaderen en kijk wat werkt. Zo probeer ik mijn eigen weg te vinden.”
Ook het contact met de zorg helpt daarbij. Medewerkers kennen de bewoners goed en vertellen wat bij iemand past. “Soms denk je dat je iemand blij maakt, terwijl het bij die persoon helemaal niet werkt. Het is fijn als je vooraf weet hoe je iemand het beste kunt benaderen.”
Die samenwerking zorgde ervoor dat Bianca zich snel onderdeel voelde van het team. “Ze zeiden meteen: ‘Jou kunnen we gewoon opdrachten geven.’ In het begin is het even zoeken, maar op een gegeven moment weet je wie wat nodig heeft.”
Meer doen, met elkaar
Volgens Bianca zorgt de inzet van vrijwilligers ervoor dat bewoners vaker iets ondernemen en nog meer persoonlijke aandacht krijgen. Ook verlichten vrijwilligers de werkdruk van de gastvrouwen in de dagelijkse routine.
“Doordat jij er bent, kun je net even iemand extra meenemen om iets te doen. Dan activeer je iemand door samen bijvoorbeeld een ommetje te maken. Of je zorgt ervoor dat er een extra bewoner mee naar buiten kan”
Bij Kroondomein ziet ze dagelijks hoeveel vrijwilligers bijdragen, bijvoorbeeld tijdens het kegelen, bij gymnastiek, muziekavonden of tijdens het knutselen. “Dan zie je drie of vier vrijwilligers rondlopen. Als de medewerker die in dienst is dat allemaal zelf moet doen, gaat dat nooit lukken. Samen krijgen we veel meer gedaan.”
Maar vrijwilligerswerk brengt Bianca zelf ook iets. “Ik krijg er echt energie van.” Ze voelt zich gezien en gewaardeerd. “Een schouderklopje kan iedereen gebruiken.”
Samen doen
Naast haar vrijwilligerswerk bij Kroondomein is Bianca actief bij het AZC en de bibliotheek. Op die drie plekken ziet ze hetzelfde terug: mensen zijn blij met de aandacht en hulp die ze krijgen.
“Meer aandacht voor de mensen om je heen. Als je op deze manier mensen kunt helpen, zijn mensen gewoon heel dankbaar. We moeten de samenleving toch met elkaar doen.”
Inmiddels werkt Bianca vijftien uur per week als vrijwilliger bij Kroondomein. Per 1 september werkt ze in dienst van de Zorggroep als gastvrouw. Een volgende stap die goed past bij wat ze tijdens haar vrijwilligerswerk ontdekte: werken met ouderen geeft haar energie.
“Het is een hele fijne keuze geweest, de ouderenzorg.”
